Pracownia elektroencefalografii (EEG) Instytutu Studiów Zaawansowanych UMK, działająca w Interdyscyplinarnym Centrum Nowoczesnych Technologii (ICNT), dysponuje nowoczesną aparaturą EEG, umożliwiającą zarówno klasyczne rejestracje z powierzchni skóry głowy, jak i bardziej zaawansowane zastosowania — w tym jednoczesny pomiar EEG z rezonansem magnetycznym (MRI) oraz EEG łączone z okulografią (eye-tracking). Stosowane systemy elektrod pozwalają na precyzyjne mapowanie aktywności w obrębie całej głowy, a dodatkowe wyposażenie umożliwia kontrolowaną stymulację wzrokową i słuchową osób badanych. Zespół pracowni posiada wieloletnie doświadczenie w projektowaniu i prowadzeniu protokołów badań eksperymentalnych oraz klinicznych.
Czym jest EEG?
Elektroencefalografia (EEG) to metoda rejestracji aktywności elektrycznej mózgu. Komunikujące się ze sobą neurony wytwarzają niewielkie sygnały elektryczne, które można zarejestrować za pomocą małych czujników (elektrod) umieszczonych na powierzchni skóry głowy. Dzięki temu można obserwować pracę mózgu w czasie rzeczywistym, z precyzją rzędu milisekund.
Badanie EEG jest całkowicie nieinwazyjne i bezpieczne — zarówno dla osób dorosłych, jak i dla dzieci — i można je powtarzać dowolnie wiele razy. EEG jedynie rejestruje pracę mózgu: nie wprowadza do organizmu żadnego prądu, nie wykorzystuje promieniowania ani nie wymaga podawania środków kontrastowych czy zastrzyków.
Do czego służy EEG?
W badaniach naukowych EEG pomaga zrozumieć, w jaki sposób ludzki mózg przetwarza informacje. Ponieważ rejestruje zmiany w tempie odpowiadającym samym procesom myślowym, jest szczególnie cenne w badaniach nad:
- percepcją (wzrokową, słuchową, dotykową),
- uwagą, pamięcią i podejmowaniem decyzji,
- językiem i czytaniem,
- emocjami oraz poznaniem społecznym,
- snem i stanami świadomości,
- wpływem treningu, zmęczenia lub stresu na pracę mózgu.
W medycynie EEG jest od dawna uznanym narzędziem diagnostycznym, wykorzystywanym między innymi do:
- diagnozowania padaczki i innych zaburzeń napadowych,
- diagnostyki zaburzeń snu,
- oceny niewyjaśnionych utrat przytomności,
- wspomagania diagnostyki niektórych zaburzeń słuchowych i poznawczych,
- monitorowania aktywności mózgu po urazach lub w trakcie rekonwalescencji.
Jak długo trwa typowe badanie?
Sesje badawcze trwają zazwyczaj od 1 do 2 godzin. Większość tego czasu pochłania założenie czepka z elektrodami oraz aplikacja żelu przewodzącego, który zapewnia czysty sygnał; sama rejestracja trwa zwykle 30–60 minut, w zależności od badania.
Rutynowe badania medyczne trwają zazwyczaj 30–45 minut wraz z przygotowaniem. Specjalistyczne rejestracje, takie jak EEG snu czy dłuższe monitorowanie, mogą trwać kilka godzin.
Komfort i bezpieczeństwo
Podczas badania osoba badana lub pacjent siedzi wygodnie w fotelu, z miękkim czepkiem z wbudowanymi elektrodami na głowie. Sama rejestracja nie wiąże się z bólem ani znanymi działaniami niepożądanymi.
Głównym źródłem niewielkiego dyskomfortu jest konieczność pozostawania w bezruchu przez dłuższy czas — poruszanie głową, zaciskanie szczęk czy napinanie mięśni twarzy wprowadza zakłócenia do sygnału i należy ich unikać w trakcie rejestracji. Niektóre osoby mogą odczuwać czepek jako lekko obciskający, a żel przewodzący sprawia, że włosy pozostają wilgotne i lepkie aż do umycia. Żadne z tych odczuć nie utrzymuje się po zakończeniu wizyty.
Kontakt:
mgr Jan Nikadon
cybercraft@umk.pl